ชอบจัง ตอนเรียนอยู่เคยนำนิยายคลาสสิคของเจน ออสเทนทำรายงาน
 
เรียงความ ตัวจบ นับแล้วสามครั้งได้.. มันรู้สึกแน่นไปด้วยของเก่า แต่ pride
 
and Prejudice and zombie ไม่ได้มีความรู้สึกของการถูกย่ำยีให้ด่างพร้อย
แทรกแซงได้สนิทใจมาก อ่านไปลุ้นไป
 
ยังไม่เคยอ่านฉบับภาษาอังกฤษแต่เชื่อว่าความรู้สึกไม่น่าน้อยไปกว่านี้ มั่ ง น ะ

(แต่ก็ยังเคือง เป็นความเคืองที่คาใจมานานห้าปี
Pride and Prejudice = สาวทรงเสน่ห์ =
(ใครตั้งชื่อนี้นะ อยากจะกลั้นใจตายวันล่ะสามเวลา - -'')

 

Comment

Comment:

Tweet